
Sağlık hukuku ülkenin sağlık sektöründe personelin sorumluluk bilincini öne çıkarmak amacının ön planda olduğu, sağlık konusunda hizmet alan kişiler ve hizmet verici olarak rol alan kişi ve kurumlar arasındaki ilişkiyi inceleyen hukuk dalıdır. Sağlık hukuku; hizmet alan hastaların, bazı durumlarda hasta yakınlarının ve hekimlerin belirli hak ve sorumluluklarını kapsar.
Ofisimiz alanında uzman avukat kadrosuyla; hatalı tıbbi müdahaleler (tıbbi malpraktis, tıbbi hata) nedeniyle maddi manevi tazminat davaları ve cezai soruşturmalar ve kovuşturmalar aşaması, hekimlere/tabiplere/doktorlara karşı açılan idari ve disiplin soruşturmaları başta olmak üzere Sağlık Hukukunun kapsamına giren tüm dava ve işlerde hukuki danışmanlık ve avukatlık hizmeti sunmaktadır.
Sağlık sözcüğü, Türk Dil Kurumu Sözlüğüne göre, “Bireyin fiziksel, sosyal ve ruhsal yönden tam bir iyilik durumunda olması, vücut esenliği; keyif, sıhhat” olarak tanımlanmıştır.
Sağlık hukukunu ise sağlık sektörü ile ilgili kanunlar, yönetmelikler ve kuralların incelendiği ve uygulandığı bir hukuk dalı olarak ele alabiliriz. Bir tanıma göre sağlık hukuku, devletin yaptırımlara bağladığı sağlık ile ilgili sosyal düzen kurallarıdır.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın sağlık hizmetleri ve çevrenin korunması başlıklı 56. Maddesine göre,
“Herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir.
Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek Devletin ve vatandaşların ödevidir.
Devlet, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, iş birliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenler.
Devlet, bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak, onları denetleyerek yerine getirir.
Sağlık hizmetlerinin yaygın bir şekilde yerine getirilmesi için kanunla genel sağlık sigortası kurulabilir.”
Sağlık hukukunda hasta haklarının korunmasını, tıbbi uygulamaların dikkat ve özen yükümlülüğüne uygun bir biçimde yapılmasını kontrol altına almak ve sağlık hizmeti sunan hekim gibi gerçek kişiler ve hastaneler, sağlık kuruluşları gibi tüzel kişiler ile sağlık hizmetinden yararlanan hastalar arasındaki ilişkiyi hukuka ve yasalara uygun olarak düzenlenmesini sağlık hukukunun amaçları arasında sayabiliriz.
Sağlık hukuku dar bir alan olarak düşünülmesine rağmen sağlık hukukunun kapsamına giren birçok konu vardır.
Bu konular arasında temel olarak, hasta hakları, tıbbi uygulamalar, tıbbi malpraktis, hekim hakları, sağlık sigortası, hekim yükümlülükleri, ilaç ve tıbbi malzeme hukuku konularını sayabiliriz.
Yukarıdaki sayılan alanlar başta olmak üzere sağlık hukukunun birçok çalışma alanı bulunmaktadır.
Tıbbi malpraktis, sağlık hizmeti sağlamakla yükümlü sağlık personellerinin uymakla yükümlü oldukları tıbbi uygulamalara aykırı davranarak yapmış olduğu ihmal veya hatalı tedavi sonucu hastaya zarar vermesi ve bunun sonucunda olumsuz sonuç doğması durumunu ifade etmektedir.
Hekimlik Meslek Etiği Kurallarının Hekimliğin Kötü Uygulanması (Malpraktis) başlıklı 13. Maddesine göre,
“Madde 13-Bilgisizlik, deneyimsizlik ya da ilgisizlik nedeniyle bir hastanın zarar görmesi “hekimliğin kötü uygulaması” anlamına gelir.”
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na göre,
“Tıpta hatalı uygulamalar, İngilizce “malpractice” sözcüğünün Türkçe okunuşuyla “malpraktis”, “hekimliğin kötü uygulanması”, “tıbbi kötü uygulama”, “uygulama hatası”, “tıpta yanlış uygulama” gibi çeşitli kavramlarla isimlendirilmekle birlikte en geniş olarak kabul gören ve kullanılan kavram “tıbbi hata”dır.
Türk Tabipler Birliğinin kabul ettiği 01.02.1999 tarihli Hekimlik Meslek Etiği Kurallarının 13. maddesinde “Hekimliğin Kötü Uygulanması (Malpractice)” başlığı altında; “Bilgisizlik, deneyimsizlik ya da ilgisizlik nedeniyle bir hastanın zarar görmesi” biçiminde tanımlanan tıbbi hata kavramı; Dünya Tabipler Birliğinin 44. Genel Kurulunun “Malpractice Bildirisi” olarak da bilinen sonuç bildirgesinde, tıbbi yanlış uygulama ile tıbbi bakım ve tedavi sırasında görülen hekimin hatasından kaynaklanmayan durumların birbirinden ayrılması gerektiği vurgulanarak; “a) Tıbbi yanlış uygulama; doktorun tedavisi sırasında standart uygulamayı yapmaması, beceri eksikliği veya hastaya tedavi vermemesi ile oluşan zarar, b) Tıbbi uygulama sırasında öngörülemeyen bilgi ya da beceri noksanlığı sonucu oluşan ise; istenmeyen sonuçtur ve bunda hekimin sorumluluğu yoktur” şeklinde; Sağlık Bakanlığı tarafından hazırlanan ancak kanunlaşmamış bulunan “Tıbbi Hizmetlerin Kötü Uygulanmasından Doğan Sorumluluk Kanunu Tasarısı”nın 3. maddesinde ise; “Sağlık personelinin kasıt, kusur ve ihmali ile standart uygulamayı yapmaması, bilgi ve beceri eksikliği ile yanlış ya da eksik teşhiste bulunması ya da hastaya tedavi vermemesi ile oluşan ve zarar meydana getiren fiil ve durumlar” biçiminde tanımlanmıştır.” (2017/271 E.2017/278K.)
Tıbbi malpraktis nedeniyle tazminat davası, ilgili sağlık personelinin hastalığın teşhisi, hastalığın tedavisi veya hastanın bakımı sırasında tıbbi uygulamalara aykırı davranarak yapılan uygulamalardan kaynaklı açılan tazminat davasıdır.
Yukarıda da açıklandığı gibi belli olayların oluşması şeklinde malpraktis tazminat davası açılabilmektedir. Bu olaylara örnek vermek gerekirse:
İlgili bu davalarda yetkili mahkeme, dava açıldığı sıradaki davalının yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkemedir.
Kamu hastanelerinde açılacak malpraktis tazminat davalarında idare mahkemesinde dava açılmadan önce idareye yazılı başvuruda bulunulması gerekmektedir. Başvurunun reddi halinde ise malpraktis sebebiyle tam yargı davası açılabilecektir.
Özel hastane ve hekim aleyhine ise hasta, tüketici mahkemelerinde dava açabilecektir.
Sağlık hukukunda görevli mahkemeyi belirlerken karşı tarafın özel bir hastane, bağımsız çalışan bir doktor veya kamu hastanesi olması önem arz etmektedir.
Sağlık hizmetleri niteliği bakımından vekalet sözleşmesi niteliğinde olmasından dolayı hasta bu hizmeti tüketici sıfatı ile almaktadır. Bu nedenle çıkacak uyuşmazlıklar, tüketici mahkemelerinde görülür.
Ancak karşı taraf kamu hastanesi ise ilgili uyuşmazlıklardan doğacak davalarda görevli mahkeme, idare mahkemeleri olacaktır.
Doktor hatasından kaynaklı tazminat davalarında zamanaşımı, karşı tarafın bir kamu hastanesi olması halinde zararın ve doktor hatasının öğrenilmesi tarihinden itibaren bir yıl ve her hâlükârda olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde ilgili idareye yazılı bir şekilde başvurularak maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulması gerekir. İdarenin ilgili başvuruyu reddi halinde 60 gün içinde malpraktis nedeniyle tam yargı davası açılmalıdır.
Haksız fiile dayalı olarak özel hastane veya doktorlara açılacak malpraktis davalarında zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve herhâlde fiilin işlendiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar. Eğer eser sözleşmesine dayanılarak açılmakta ise bu durumda zamanaşımı süresi beş yıl olmaktadır.
Özel hastane veya doktorlara açılacak tazminat davalarda vekalet sözleşmesine dayanılıyor ise zamanaşımı süresi beş yıldır.
Hekimlerin Yükümlülükleri:
Hekimlerin Hakları:
Hastanın Yükümlülükleri:
Hastanın Hakları:
Sağlık hukuku konusunda herhangi bir hak kaybı yaşamamak için süreci alanında uzman bir avukatla yönetmek sizin için faydalı olacaktır. Bu konu ile ilgili HDY Hukuk & Danışmanlık olarak alanında uzman avukat kadromuzla sizlere yardımcı olmaya hazırız.
KAYNAKÇA